Donorkeuze

 Wanneer twee vrouwen kiezen voor een kindje in hun relatie, moeten ze noodgedwongen daarna - in tegenstelling tot man en vrouw - nog vele, ingrijpende keuzes maken.

 De eerste keuze is die tussen een 'vader' of een 'verwekker/donor'.
Kiezen ze voor een vader, dan kiezen ze voor een man die - soms op afstand, soms dichterbij - een vaderrol voor hun kindje zal gaan vervullen.
Die vader is meestal een bekende. Een (aangetrouwd) familielid of vriend, die geschikt wordt geacht de vaderrol te vervullen.
De logische keuze die dan volgt is de keuze tussen lichamelijke of kunstmatige bevruchting.

 Kiezen ze voor een verwekker, dan is er sprake van een donor. Via het medische circuit kan gekozen worden tussen een A (anonieme) of een B (bekende) donor. Ook mogelijk is dat er privé een donor wordt gezocht.
Een donor vervult in principe geen rol als vader.
Is de donor iemand uit de familie- of vriendenkring van de moeder(s) en wordt bewust voor hem gekozen, dan kan hij in een later stadium alsnog een vaderrol gaan vervullen of zelfs een vaderrol afdwingen.

 In dit verband is het erg belangrijk in ieder geval goede afspraken te maken, om zoveel mogelijk problemen in de toekomst te voorkomen en om vanaf het allereerste begin de principe-afspraken tussen partijen vast te leggen. Essentieel is uiteraard dat alle partijen precies weten wat ze willen en op welke wijze ze dit willen en kunnen realiseren. Niemand kan in de toekomst kijken en niemand weet welke emoties een eenmaal geboren kindje bij de donor zal opwekken. Het is denkbaar dat een man graag donor wil zijn en niet de intentie heeft een vaderrol te gaan vervullen, doch na de geboorte van 'zijn' kind - ongewild en onbedoeld - gevoelens gaat ontwikkelen die die van een vader sterk benaderen. In dat geval kan er een situatie ontstaan dat de moeder(s) van het kindje de man als donor zien, terwijl hij zichzelf niet meer als donor kan zien en méér wil.

 Om die reden is het erg belangrijk dat alle partijen, vóórdat er daadwerkelijk tot handeling wordt overgegaan, duidelijk onder woorden brengen wat zij verwachten en hoe zij de toekomst van alle betrokken en zeker van het eventueel nog te ontstane kindje zien. Afspraken, bedoelingen en ideeën van alle partijen moeten duidelijk vast worden gelegd. Een donorcontract is essentieel om alle partijen zoveel mogelijk zekerheid te geven en om de betrokkenen te beschermen. Daarbij dient men niet in de laatste plaats te denken aan het kindje dat wellicht geboren zal gaan worden!

 Kortom: het is belangrijk dat alles wat partijen beweegt glashelder is en in onomwonden bewoordingen op schrift wordt gesteld. Goede afspraken zullen er in ieder geval toe bijdragen dat er ook in de toekomst bij alle partijen duidelijkheid en zekerheid blijft bestaan.

 Bij een bekende donor is er sprake van kunstmatige inseminatie. In de meeste gevallen kiezen partijen dan voor zelfinseminatie.

 Indien via het medische circuit is gekozen voor een A- of B-donor, vindt de inseminatie in zijn algemeenheid plaats in een ziekenhuis of een speciaal instituut. Dit heet KID, kunstmatige inseminatie met donorzaad. De behandeling wordt uitgevoerd door een gynaecoloog. Inseminatie vindt meestal plaats kort voor of na de eisprong. De eisprong kan op diverse manieren worden bepaald. Een bekende methode is bijvoorbeeld temperaturen. Daarvoor wordt een zogenaamde cycluskaart gebruikt. Deze is - tezamen met een uitgebreide beschrijving te vinden op de Nederlandse site over (on)vruchtbaarheid.

 Daarnaast zijn er op bij de apotheek testen verkrijgbaar die de eisprong goed aangeven.

 Donorsperma wordt opgezogen in rietjes en bevroren in vloeibaar stikstof.
Daarin kan het lang worden bewaard. Kort voor de inseminatie wordt een van de rietjes ontdooid en met behulp van een injectiespuit hoog in de schede gespoten. Feitelijk dezelfde 'behandeling' als zelfinseminatie. Als deze behandeling niet het gewenste resultaat oplevert, kan worden overgegaan tot IUI, intra uteriene inseminatie, dus inseminatie (met donorzaad) in de baarmoeder. Deze behandeling is iets ingrijpender, maar de resultaten zijn vaak veel beter.

 Vrouwen komen niet zomaar in aanmerking voor KID of IUI.
Ze worden eerst 'gescreend' door de huisarts, de gynaecoloog of een psycholoog, verbonden aan de spermabank of aan het ziekenhuis dat zelf met donoren werkt. De deskundigen willen zich er eerst van overtuigen zijn dat de vrouwen een bewuste keuze hebben gemaakt en in een stabiele relatie met elkaar leven. Dus bewust kiezen voor een kind en zich realiseren welke consequenties dit zal hebben voor het kind en hun relatie.
Nadat dat is gebeurd en de vrouwen zijn toegelaten, zal er een keuze moeten worden gemaakt tussen een A- of B-donor. Deze keuze is ingrijpend en wordt soms beïnvloed door het feit dat er meer A-donoren beschikbaar zijn dan B-donoren. Na deze keuze volgt de donorselectie.
De donor wordt 'aangepast' aan de vrouw die het kindje zal gaan dragen. Dat wil zeggen dat de donor geselecteerd wordt op kleur van haren, ogen, huid, etc., maar ook op postuur (schedelomvang) en opleiding van de moeder. Op die manier is er de meeste kans dat het kindje op de biologische moeder gaat lijken.

 Meer over KID en IUI is te vinden op F R E Y A.
Zie ook de links-pagina.