V: 51. Als wij - twee vrouwen - gezamenlijk gezag willen aanvragen, hebben we daar een advocaat voor nodig?
A: Ja, gezamenlijk gezag moet bij de rechtbank worden aangevraagd en dit moet door een advocaat worden gedaan.
V: 52. Kunnen we het gezag over onze kinderen voor het geval wij voortijdig overlijden nu al regelen? Zo ja, hoe?
A: Je kunt bij de notaris een testament laten maken waarin je bepaalt dat indien jullie beiden iets zou overkomen, jullie voorkeur ernaar uit gaat dat de kinderen bij ..... zullen opgroeien. Echter, helemaal waterdicht is dit nooit. De rechter houdt rekening met jullie wensen maar er zijn nog andere zaken die spelen en die wellicht een voorkeur zouden krijgen, b.v. family-life.
Als jullie in een testament aangeven dat ...... voor dit kindje zal gaan zorgen na overlijden van beiden, dan zal dat gehonoreerd worden. Tenzij ...... een persoon is die bij justitie bekend is of b.v. bij de Raad voor de Kinderbescherming, omdat ...... ooit iets ten nadele van een ander kindje heeft gedaan. Als jullie kind(eren) in voorkomend geval 12 jaar of ouder zijn, hebben ze bovendien zelf ook nog iets te zeggen. Als zij niets voelen voor jullie keuze en aangeven liever bij iemand anders te willen wonen, dan zou het kunnen zijn dat de rechter dat verzoek honoreert.
V: 53. Wij - twee vrouwen - willen graag een kindje adopteren. Dus een kindje dat niet het natuurlijke kind van een van ons is, maar een kindje uit Nederland of uit het buitenland. Kan dat?
A: Adoptie van een kindje door twee vrouwen is mogelijk, dat weten jullie. Niet alleen een kindje van één van de moeders kan door de andere moeder worden geadopteerd; ook een kindje dat van geen van beiden is kan geadopteerd worden in Nederland.
Een buitenlands kindje is moeilijker. Dat komt omdat de meeste wetten in het buitenland geen adoptie door ongehuwden of alleenstaanden toestaan, of door twee mensen van hetzelfde geslacht. Enige bij mij bekende uitzondering is de VS, waar een alleenstaande een kindje kan adopteren en meenemen naar Nederland. De partner van de adoptie-ouder kan het kind dan na verloop van tijd hier adopteren, waarna het kindje wettig kind van beide ouders is geworden. Ineens adopteren door homoseksuelen is volgens mij ook in de VS niet toegestaan, maar daar kan ik mij in vergissen.
Andere landen waar kinderen vandaan komen die hier geadopteerd worden staan geen adoptie toe door alleenstaanden of ongehuwden. Je moet dus als echtpaar daarheen gaan om te adopteren en dan bedoel ik dus man en vrouw. Voor jullie staat dat niet open.
In Nederland kun je in principe wel adopteren, maar dan zijn er een stuk of honderd problemen. Primair moet je je laten inschrijven; dan krijg je een boel keuringen en word je hele hebben en houden, alsmede je verleden tot op de draad onderzocht. Met een beetje geluk kom je dan na een jaar of twee op een wachtlijst, die erg lang is. Er zijn in Nederland niet zo heel veel kinderen beschikbaar voor adoptie en als je een klein kindje wilt dan is de lijst nog langer.
Als je hierover meer informatie wilt kun je je het best tot de Raad voor de Kinderbescherming wenden. Die kunnen je alle informatie geven die nodig is en die weten ook waar en hoe je je kunt inschrijven.
Daarnaast is er uiteraard nog de pleegzorg. Ik heb begrepen dat je voor een pleegkind niet zo'n lange weg hoeft af te leggen. Nadeel is natuurlijk dat het nooit je eigen kindje wordt en dat het zeker is dat je dat kindje na verloop van tijd weer moet afstaan. Maar er zijn gevallen waarbij het kindje totdat het groot is bij de pleegouders blijft en dat het zich echt het kind van de pleegouders voelt, alhoewel dan uiteraard niet echt het geval is.
V: 54. Wij - twee vrouwen - zijn getrouwd en willen graag dezelfde achternaam. Mag ik de naam van mijn partner dragen?
A: Als je huwt mag je de naam van je huwelijkspartner aannemen. Maar voor de wet blijf je je 'meisjesnaam' (noem ik het maar even voor het gemak) houden. Dat betekent dat als je b.v. een oproep krijgt om te gaan stemmen, deze oproep gericht is aan je meisjesnaam en niet aan je gehuwde naam. In bepaalde registers blijft iedereen - of het nu man of vrouw is, gehuwd of niet - altijd de geslachtsnaam houden die hij of zij bij de geboorte heeft gekregen. Wie trouwt en dan de naam van de huwelijkspartner aanneemt, blijft in de burgerlijke stand gewoon staan als Jansen, met als toevoeging echtgenote van Pieters.
V: 55. Er zijn veel mensen tegen de adoptie van kinderen door homoparen. Hoe kijken jullie daar tegenaan?
A: Er zullen altijd mensen tegen bepaalde zaken zijn, zoals er ook mensen zijn die vóór stemmen. Feit is dat adoptie door homoparen is opengesteld door onze wetgever en daarmee zijn alle tegenstemmers overstemd. Wij leven in een vrij land en eenieder mag vinden wat hij of zij wil. Persoonlijk ben ik erg blij met het feit dat adoptie mogelijk is geworden voor homoparen. Ik vorm al heel veel jaren een gezin met mijn vriendin en onze dochter en eindelijk is onze dochter écht onze dochter geworden.
V: 56. Ik vind het maar niks dat homoparen kinderen krijgen. Het is zielig voor kinderen om gedwongen te worden bij homo's op te groeien, of het nou vrouwen of mannen zijn. Die kinderen kunnen alleen maar opgroeien tot zieke personen, die geen duidelijk beeld meer hebben over hoe onze samenleving nou eigenlijk in elkaar hoort te zitten en over wat goed is en wat fout is.
A: Er zullen altijd mensen zijn die menen dat homoseksuele paren geen kinderen zouden moeten krijgen en dat kinderen alleen maar thuis horen in het traditionele gezin (de bekende hoeksteen van de samenleving). Jij bent kennelijk zo iemand. Ik respecteer dat jij en dat mensen anders denken dan ik zelf denk. In dat kader mag ik je denk ik verwijzen naar wat onderzoeksresultaten in Nederland en in de VS, waaruit blijkt dat de tegenstanders weliswaar tegen het fenomeen kinderen bij homoseksuele ouders mogen zijn, maar dat diverse onderzoeken over langere perioden resulteren in de conclusie dat kinderen van homoseksuele ouders het in zijn algemeenheid even goed en vaak nog beter doen dan kinderen in traditionele gezinnen. Daarvoor zijn allerlei redenen te noemen. Ik zal je er een paar noemen, welke rechtstreeks uit de onderzoeksresultaten naar voren zijn gekomen.
1. Homoseksuele ouders moeten vaker en bewuster keuzes maken voordat ze gezinsuitbreiding mogen verwelkomen. Ze moeten eerst besluiten dat ze graag kindjes zouden willen. Bij heteroseksuele paren houdt het hiermee op. Die stoppen met voorbehoedsmiddelen en dan komen er op enig moment meestal wel kindjes. Voor homoseksuele paren betekent dit besluit dat ze vervolgens nieuwe besluiten moeten nemen. Bekende of onbekende donor? Thuis of in het ziekenhuis bevruchten? Wel of geen hormonen? Etc.etc. En elke keer opnieuw moeten zij zich dus de vraag stellen of ze wel écht kindjes willen. Hun besluit wordt daardoor een veel bewuster besluit, wat tot gevolg heeft dat zij in zijn algemeenheid gesproken gedwongen zijn het besluit dat zij graag een kindje willen meerdere malen moeten nemen en vaak ook moeten motiveren en toelichten naar specialisten, psychologen, artsen, etc.etc. toe.
2. Homoseksuele ouders leven niet in de traditionele vorm van vader die werkt en moeder die thuis is of parttime werkt. Door het ontbreken van de traditionele gezinsvorm wordt de opvoeding en verzorging van hun kinderen veel beter en evenwichtiger verdeeld tussen de ouders. Dit heeft tot gevolg dat iedere ouder zijn of haar specifieke sterke punten volledig kan inzetten naar het kind toe.
In gewoon Nederlands: als pa lange dagen werkt heeft hij geen tijd om op woensdagmiddag mee naar voetballen te gaan; ma heeft minder verstand van voetbal en vindt het maar vervelend om langs de lijn te moeten staan kijken; het kind voelt dit en gaat het plezier in voetbal op den duur verliezen.
Bij een evenwichtige verdeling van opvoedings- en verzorgingstaken zoals dat bekend is bij homoseksuele paren zal de partner die het meest om voetbal geeft zorgen dat hij of zij bij voetbal op woensdagmiddag aanwezig kan zijn. Gewoon omdat de taken verdeeld worden en met een parttime baan ook verdeeld kunnen zijn. De partner die bij activiteiten van een kindje aanwezig is zal meestal de partner zijn die voor die activiteiten het meeste bewondering c.q. respect kan opbrengen. Het kindje ervaart oprechte belangstelling als prettiger dan wanneer het een 'verplicht nummer' zou zijn, hetgeen in zijn algemeenheid een positieve uitwerking heeft op de ontwikkeling van het kindje.
3. Homoseksuele ouders hebben in zijn algemeenheid doorsnee een langere relatie met elkaar dan hetero-ouders wanneer zij aan kinderen beginnen. Dat betekent dat deze ouders meestal het punt hebben bereikt waarop een zeer stabiele relatie met elkaar is ontstaan. Het percentage scheidingen onder homoseksuele ouders staat in geen enkele verhouding tot het percentage scheidingen onder heteroseksuele ouders. De oorzaak daarvan wordt gezocht in het stabielere begin, hetgeen betekent dat de enorme veranderingen die een kindje in een relatie teweeg brengen gemakkelijker kunnen worden opgevangen en kunnen worden verwerkt in een relatie op een ander niveau.
4. Tenslotte: Algemeen wordt er door onderzoekers vanuit gegaan dat homoseksuele ouders zich bewuster en realistischer voorbereiden op de komst van een kindje. Er is minder sprake van het 'roze brilleneffect' bij homoseksuele ouders dan bij heteroseksuele ouders. Homoseksuele wensouders hebben in zijn algemeenheid een zeer realistisch beeld van wat hen te wachten staat; zij zijn door hun situatie beter voorbereid omdat ze so wie so al steviger in hun schoenen moeten staan vanwege hun relatie; zij plannen het verdelen van opvoedings- en verzorgingstaken lang voordat hun kindje ter wereld komt en regelen het een en ander op hun werk. Zij hebben daardoor een voorsprong op de meeste heteroseksuele paren, waarbij nog steeds bij meer dan 75% sprake is van aanpassingen en veranderingen bij de vrouw, terwijl voor de man niets verandert door de komst van een kindje. De man zal in zijn algemeenheid 100% blijven werken en alleen maar opvoedings- en verzorgingstaken hebben in de avond- en weekenduren en er meestal niet over denken om minder te gaan werken.
V: 57. Kunnen jullie me vertellen hoe de Belgische wetgeving in elkaar zit met betrekking tot kinderen?
A: We hebben een jurische pagina over het Belgisch recht. Zie ook de links onderaan die pagina.
V: 58. Weten jullie hoe de persona staafjes (goedkope ovulatie testmethode) af te lezen zijn zonder het apparaat?
A:PERSONA staafjes aflezen zonder apparaat.
Gewone ovulatietests meten het LH-gehalte en hebben een controlestreepje. Bij Persona worden daarentegen 2 hormoongehaltes gemeten: het afbraakproduct van oestrogeen E3G en het luteïniserend hormoon (LH) (eispronghormoon). Ook op de Persona-staafjes zijn er dus 2 strepen, maar GEEN controlestreep.
Het linkerstreepje (zichtvenster van het staafje wijst naar links, schuine kant linksonder, urineopnemer rechts) geeft de concentratie van de E3G aan. Hoe meer in de urine, hoe DUNNER het streepje.
Het rechterstreepje (zichtvenster van het staafje wijst naar links enz.) verschijnt als de LH-concentratie in de urine stijgt. Is dit streepje heel DIK heb je de LH-piek te pakken en komt de eisprong eraan.
Als je zo'n 4 dagen voor de verwachte eisprong begint met testen (ochtendurine, 3 sec. erop plassen of urine opvangen en 15 sec. in bekertje houden) is het linkerstreepje waarschijnlijk eerst heel dik en de rechterstreep is haast niet te zien. Wordt de linkerstreep langzaamaan dunner kun je verwachten dat straks de rechterstreep dikker wordt. Als de rechterstreep DIK is, kun je er vanuit gaan dat binnen 24 à 36 uur de eisprong plaatsvindt. En dat is natuurlijk waar het om gaat. Het belangrijkste is dus een DIKKE RECHTERSTREEP. Nadat je een dikke rechterstreep hebt gehad, kun je stoppen met testen.
Het is tijd voor de inseminatie!
Misschien is het de moeite om de staafjes na het testen te bewaren en te dateren zodat je de ontwikkeling van de hormoonconcentratie kunt zien.
Het principe van Persona is trouwens op hun eigen homepage uitgelegd:www.persona.nl Maar omdat ze natuurlijk ook de computer willen verkopen, kun je daar niets vinden over hoe je de staafjes moet evalueren.
(Met dank aan Elsa voor de uitleg.)
