Geslachtsnaam
 Huwelijkspartners van verschillend geslacht mogen vóór of bij aangifte van het tijdens hun huwelijk geboren kind de geslachtsnaam van het kind kiezen.
Door een omissie in de wet is deze regel niet van toepassing verklaard op huwelijkspartners van gelijk geslacht, zoals dat bij een geregistreerd partnerschap is, doordat in artikel 1:253sa, lid 3 B.W. is vergeten het woord op te nemen de 'echtgenoot'.
Duidelijk is dat dit woord wel in het voornoemde artikel gelezen dient te worden. De omissie in de wet zal op zo kort mogelijke termijn door onze wetgever worden hersteld. Duidelijk is in ieder geval dat de wetgever wél de bedoeling had om ook in geval van een huwelijk van twee vrouwen de mogelijkheid van naamskeuze te creëren. Vanuit het Ministerie van Justitie wordt er op aangedrongen het artikel ook op deze wijze te interpreteren. Eenieder die vóór herstel van deze omissie een kindje zal krijgen, wordt dringend geadviseerd indien de geslachtsnaamkeuze voor hen van belang is, tijdig vóór de bevalling naar de gemeente te gaan om een akte van geslachtsnaamkeuze op te laten maken. Indien de gemeente dit weigert op basis van de omissie in de wetgeving, dient er de gemeenteambtenaar er op gewezen te worden dat het hier betreft een omissie in de wetgever en dat het Ministerie van Justitie de richtlijn heeft uitgevaardigd dat de bedoeling en strekking van het artikel als zodanig dient te worden geïnterpreteerd. Bij
twijfel kan de gemeenteambtenaar contact opnemen met het Ministerie om het een en ander te verifiëren.
Gekozen kan worden tussen de geslachtsnaam van de moeder of de geslachtsnaam van de vader of partner.
De wet zegt dat beide ouders de geslachtsnaamkeuze kenbaar moeten maken.
Omdat er van uit mag worden gegaan dat de zojuist bevallen moeder bij de aangifte van haar kind niet aanwezig kan zijn en het dus in praktische zin onmogelijk is dat beide partners bij de aangifte een geslachtsnaamkeuze kenbaar maken, dient een dergelijke verklaring vóór de geboorte van het kind te worden afgelegd ten overstaan van de ambtenaar der burgerlijke stand en wel door beide partners. Van deze verklaring wordt door de ambtenaar een akte opgemaakt, welke akte aan de ambtenaar wordt getoond bij aangifte van het kind.
Een dergelijke verklaring heeft alléén zin indien er in een huwelijk tussen twee partners het kind na zijn/haar geboorte de geslachtsnaam van de partner te laten gaan dragen welke het kind niet 'van rechtswege' zal krijgen. Indien er geen verklaring is afgelegd en dus geen keuze van geslachtsnaam wordt gemaakt, krijgt het kind in een huwelijk tussen partners van verschillend geslacht van rechtswege de geslachtsnaam van de vader en bij een huwelijk tussen partners van gelijk geslacht de geslachtsnaam van de natuurlijke moeder. Indien de partners kiezen voor de geslachtsnaam van de vader resp. de natuurlijke moeder hoeft er derhalve geen verklaring tevoren te worden afgelegd, omdat het kind van rechtswege deze achternaam zal krijgen. Gelet op de omissie in de wetgeving is het van groot belang dat zéér tijdig aangifte van geslachtsnaamkeuze wordt gedaan, opdat de ambtenaar ruim de tijd heeft te verifiëren welke richtlijn het Ministerie van Justitie heeft uitgevaardigd. De ervaring leert dat deze richtlijn niet algemeen bekend is en dus ook niet klakkeloos wordt toegepast.
De geslachtsnaamkeuze geldt voor het eerste en alle volgende kinderen die uit dezelfde ouders worden geboren. Dit betekent dat kinderen die staande huwelijk worden geboren allen dezelfde geslachtsnaam krijgen, namelijk de geslachtsnaam die voor het eerst geboren kind is gekozen.
Het is de bedoeling van de wetgever deze regeling op gelijke wijze toepasbaar te laten zijn voor kinderen die geboren worden in een huwelijk tussen partners van gelijk geslacht. De verwachting is dat er op korte termijn een wetswijziging c.q. -aanvulling zal komen die dit op juiste wijze regelt.
|
