|
Partners die besluiten samen verder te gaan in hun leven kunnen kiezen uit diverse mogelijkheden. Het is daarbij onbelangrijk of het man/vrouw, vrouw/vrouw of man/man betreft. Voor eenieder zijn tegenwoordig praktisch dezelfde regelingen van toepassing.
Partners kunnen uiteraard 'gewoon' samen in één huis, onder één dak gaan wonen en verder niets doen. Zij 'wonen en leven' dan samen zonder dat die samenwoning en samenleving op enigerlei wijze is geregeld. Partners kunnen samen afspraken maken.
Partners kunnen ook besluiten tot een samenleving, waarbij niet tot samenwoning wordt overgegaan. Om de samenleving vorm te geven kiezen zij voor een samenlevingsovereenkomst, opgesteld door een notaris. Samenleving hoeft dus niet altijd samen te gaan met samenwoning. Dit zijn twee verschillende begrippen, die zelfstandig van en naast elkaar bestaan.
In geval van samenleving in aparte huizen kan de samenlevingsovereenkomst de samenleving aantonen; dit zou belangrijk kunnen zijn als er kinderen worden geboren en de niet natuurlijke moeder deze wil adopteren. Hiervoor is niet de eis gesteld dat de partners daarvoor drie jaar samenwonen, maar wel dat ze voorafgaand aan de adoptie drie jaar samenleven. Een dergelijke samenleving kan alleen worden aangetoond door middel van een samenlevingscontract.
Partners die samenleven en samenwonen kunnen hun partnerschap óók regelen met een samenlevingsovereenkomst, opgesteld door een notaris.
Een samenlevingsovereenkomst is een contract dat door beide partners met elkaar wordt gesloten en waarin zij hun vermogensrechtelijke betrekkingen regelen, b.v. de kosten van levensonderhoud, kosten gezamenlijke woning, vastleggen welke zaken en vermogensbestanddelen elk der partners in de relatie inbrengt, etc.etc. Voorts worden er meestal regels in opgenomen over wat er moet gebeuren als de samenleving om welke reden dan ook wordt beëindigd of eindigt.
Wie zijn relatie 'officieel' wil maken, kan kiezen voor een geregistreerd partnerschap of een burgerlijk huwelijk.
 
|