Boekbespreking 2

'Mijn moeders zijn lesbisch en ik ben ook normaal'
ISBN 90 6249 347 5

Odiel Reef, 2000
Uitgeverij Sjaloom

door: Djoeke (14 jr)

(Ingewijden weten dat Djoeke de dochter is van twee trotse moeders die geregeld op onze mailinglist te vinden zijn.)


De hoofdpersoon in dit boek is Bente, een meisje van bijna 13, dat in groep 8 zit. Ze woont samen met haar moeders Birgit (zoals ze zelf altijd zegt: 'Ik kom uit Birgit') en Marijke, en met haar zusje Renske (ook uit Birgit) en haar broertje (jaaa.....) JELMER (uit Marijke).


Ze wonen in een klein huis in Rotterdam, maar op een dag vertellen Birgit en Marijke haar dat ze gaan verhuizen naar een veel groter huis in een dorp. Dit is ook omdat ze nu 'boven' wonen, en Jelmer heeft een spierziekte, waardoor traplopen haast niet meer gaat. Bente vindt dit eerst eigenlijk niet leuk, vooral omdat ze dan haar vriendinnen kwijtraakt, maar later vindt ze het toch wel gezellig. Er zit niet echt één bepaald probleem centraal in dit boek, het gaat meer over een normaal leven als pubermeisje, waar dan bijkomt dat dit meisje twee moeders heeft. Bente komt allerlei dingen tegen waarover ze keuzes moet maken, zoals drank, sigaretten, drugs, de ziekte van haar broertje, haar geaardheid, en wat ze er nou eigenlijk van vindt dat ze twee moeders heeft!

Ik vind dit echt een heel goed boek, vooral omdat de vorm van haar gezin niet als probleem wordt gezien. Ik vind het erg leuk dat ze ook andere dingen tegenkomt waar ze het moeilijk mee heeft, wat laat zien dat het heel normaal is om twee moeders te hebben. Ook vind ik het taalgebruik en de manier van schrijven erg modern: bijvoorbeeld dat Bente veel naar Goede Tijden, Slechte Tijden kijkt, en dat er vanuit het gezichtspunt van een tiener over problemen gesproken wordt.
Een grappig en leuk beschreven stukje uit dit boek is wanneer Bente begint te spijbelen, en ze boven op haar kamer zit te roken als ze ineens stemmen hoort. Ze hoort Birgit zeggen tegen Marijke dat ze het fijn vindt dat ze eindelijk eens met z'n tweetjes zijn, en even later hoort Bente een zacht gekreun. Ze vindt dit echt een vreselijke ervaring, maar vooral omdat ze niet weg kan, en met haar vingers in haar oren tot 367 gaat zitten tellen, vind ik het heel erg grappig.
Dit is echt een boek wat iedereen kan lezen, alleen ik denk dat het voor kinderen uit een heterogezin een beetje een stapeltje van problemen wordt. Maar omdat twee moeders door mij niet als een probleem wordt gezien, vind ik het een erg goed en realistisch boek.

LEZEN DUS!


recensie@kidkids.nl
recensie@kidkids.nl
terug naar bovenkant pagina

 © KIDkids 19-12-2001,
updated 19-12-2001.

 

home | KID-IUI | discussie | links | juridisch | FAQ | literatuur | uitgesproken | gevraagd | aangeboden | kaartjes | raadsels | sitemap